Kółko i krzyżyk 4×4 lub 5×5 — ta sama gra, większa plansza, dłuższy wymagany rząd (4-w-rzędzie na 4×4, 5-w-rzędzie na 5×5). Znika wymuszony remis. Pojawiają się prawdziwe forki, podwójne groźby i strategia kontroli środka. Idealny pierwszy krok dla kogoś, kto „przerósł” klasyczne 3×3, ale jeszcze nie chce skakać na głęboką wodę Gomoku.

Czas partii: 5–10 minut. Poziom: nadal przystępne dla dziecka 8+, ale wymaga już planowania kilku ruchów w przód.

Gomoku 15×15 — ten sam pomysł co kółko i krzyżyk: stawiasz znak na pustym polu, kto pierwszy ułoży linię, ten wygrywa. Tyle że na ogromnej planszy 15×15 i z wymaganą długością rzędu 5. Mechanika trywialna, głębia taktyczna porównywalna z szachami: open fours, double threes, VCF (Victory by Continuous Fours). Mistrzowie liczą 10–20 ruchów w przód.

Polecane, jeśli kółko i krzyżyk zaczyna się wydawać „za płaskie”, ale podoba ci się sama idea linii znaków. Czas partii: 20–40 min. Poziom: od 10 lat realnie się myśli.

Cztery w rzędzie — to samo „ułóż n-w-rzędzie”, ale żetony „spadają” do dołu kolumny (jak w fizycznej wersji z plastikową ramką). To pozornie kosmetyczna zmiana, a w praktyce zupełnie inna gra: nie wybierasz pola, wybierasz kolumnę. Plansza 7×6 została matematycznie rozwiązana w 1988 r. — pierwszy gracz wygrywa zaczynając w środkowej kolumnie, ale to wymaga liczenia kilkunastu ruchów w przód.

Czas partii: 8–12 min. Poziom: od 7 lat. Wizualny feedback opadania żetonu daje grze rytm, którego brakuje na statycznej planszy kółka.

Kropki i kwadraty (dots and boxes) — siatka kropek, na zmianę rysujesz krótki odcinek między sąsiednimi kropkami, kto domyka czwarty bok pola — bierze pole i gra dalej. To gra terytorialna, nie liniowa, więc strategicznie jest zupełnie inna od kółka. Ale dzieli z nim ten sam DNA: trywialny ruch, dynamicznie rosnąca głębia, mały zestaw zasad.

Strategia „długich łańcuchów” (Elwyn Berlekamp) sprawia, że to gra, która wygląda bardziej naiwnie niż jest. Czas partii: 10–20 min na 5×5 lub 6×6.

Kropki — polski klasyk turniejowy. Stawiasz kropki swojego koloru na przecięciach kratek, próbujesz otoczyć kropki przeciwnika zamkniętą pętlą. Wymaga zupełnie innej intuicji niż kółko: myślisz w kategoriach terytorium, oddychania grupy, „życia i śmierci” jak w Go. Plansze 9×9 do 25×25.

Czas partii: 20–45 min. Istnieje aktywna społeczność turniejowa i ranking ELO. Bardziej skomplikowane strategicznie niż Go na małej planszy.

SOS — wpisujesz literę S lub O w pustym polu siatki, zdobywasz punkt za każde stworzenie sekwencji S-O-S w pionie, poziomie albo na skos. Mechanicznie najbliższy krewny kółka po stronie „ułóż wzór”, ale każde pole pełni podwójną rolę (może być początkiem lub końcem sekwencji).

Wisielec — zupełnie inny gatunek, ale podobnie krótkie partie i podobnie trywialne zasady. Jeden myśli słowo, drugi zgaduje literę po literze. Jeśli kółko ciągnie cię prostotą, wisielec wciąga tak samo, tylko od strony słów zamiast geometrii.

Statki — to jedyna gra na tej liście, gdzie nie widzisz całej planszy przeciwnika. Strzelasz we współrzędne, dostajesz „pudło / trafiony / zatopiony”, próbujesz dedukować, gdzie stoi flota. Inna kategoria niż kółko (taktyka + dedukcja + nieco szczęścia), ale podobnie krótkie i przystępne — i bardzo szybko wciąga.

Świetne jako „nagroda” po kółku, gdy chcesz spróbować czegoś trochę bardziej wymagającego mentalnie. Czas partii: 15–25 min na planszy 10×10.

Krótka mapa decyzyjna. Lubisz tę samą mechanikę „ułóż n-w-rzędzie”? → Kółko 5×5 (delikatny krok), potem Gomoku (głęboki). Lubisz rytm i wizualną informację zwrotną? → Cztery w rzędzie. Wolisz gry terytorialne? → Kropki i kwadraty, potem Kropki. Chcesz dedukcji? → Statki.

Wszystkie te gry zagrasz na PaperPlay w trzech trybach: solo z AI (5 poziomów trudności), hot-seat na jednym telefonie i online ze znajomym przez link. Pełna lista: games to play on paper.