Historia Cztery w rzędzie
Cztery w rzędzie (ang. „Connect Four") to gra wymyślona przez amerykańskiego projektanta Howarda Wexlera i opatentowana w 1973 roku. W 1974 roku trafiła na rynek nakładem Milton Bradley pod hasłem reklamowym „The Vertical Checkers Game" — pionowa plansza z grawitacyjnie opadającymi żetonami była nowością, która natychmiast przyjęła się jako klasyk rodzinnych wieczorów.
9 października 1988 roku James D. Allen, a niezależnie Victor Allis, ogłosili matematyczne rozwiązanie gry: na standardowej planszy 7×6 pierwszy gracz wygrywa przy idealnej grze, jeśli rozpoczyna od środkowej kolumny. Każdy inny pierwszy ruch albo prowadzi do remisu, albo (jeśli zagrany w skrajnych kolumnach) do przegranej. To czyni Connect Four jedną z większych „rozwiązanych" gier swojej ery — wcześniej niż warcaby.
Mimo matematycznej rozwiązanej, gra pozostaje świetna na poziomie ludzkim — drzewo wariantów ma 4,5 biliarda pozycji, więc żaden człowiek nie zapamięta optymalnej linii. W praktyce decyduje umiejętność budowania „podwójnych gróźb" (forków) i rozpoznawania kluczowych pól parytetowych w wierszach. Gra jest standardowym przykładem w kursach algorytmów minimax z alfa-beta pruning.